Σύμφωνα
με το άρθ. 10 της ΚΥΑ 19040/1981, το δώρο
(επίδομα) Πάσχα, καταβάλλεται στους
εργαζόμενους με σχέση εξηρτημένης
εργασίας, την Μεγάλη Τετάρτη.
Ο εργοδότης όμως μπορεί να παρακρατήσει το ποσό που αναλογεί στο δώρο από την Μ. Τετάρτη μέχρι 30 Απριλίου και να το αποδώσει την ημερομηνία αυτή.
Το δώρο Πάσχα δεν επιτρέπεται να καταβληθεί σε είδος, αλλά μόνο σε χρήμα και υπολογίζεται βάσει των καταβαλλόμενων αποδοχών την 15η ημέρα πριν από το Πάσχα.
Ο εργοδότης όμως μπορεί να παρακρατήσει το ποσό που αναλογεί στο δώρο από την Μ. Τετάρτη μέχρι 30 Απριλίου και να το αποδώσει την ημερομηνία αυτή.
Το δώρο Πάσχα δεν επιτρέπεται να καταβληθεί σε είδος, αλλά μόνο σε χρήμα και υπολογίζεται βάσει των καταβαλλόμενων αποδοχών την 15η ημέρα πριν από το Πάσχα.
Η μη εμπρόθεσμη καταβολή του δώρου Πάσχα, συνεπάγεται ποινικές κυρώσεις για τον εργοδότη, σύμφωνα με τον παρ. 1 του Α.Ν. 690/1945, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2336/1995.
Έτσι, εργοδότης ο οποίος δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους εργαζόμενους το δώρο Πάσχα, μπορεί να τιμωρηθεί μετά από μήνυση των ενδιαφερομένων, ή του ΣΕΠΕ, ή της οικείας Αστυνομικής αρχής, ή της οικείας Επαγγελματικής Οργάνωσης των εργαζομένων, με φυλάκιση έξι μηνών και χρηματική ποινή από 25% έως 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού, με τη διαδικασία του αυτοφώρου κατ’ άρθ. 417 ΚΠΔ». (έγγρ. Υπ. Εργασίας 868/12-4-2011)
Ζήτημα γεννάται ωστόσο με τη δήλη ημέρα καταβολής του δώρου Πάσχα, μετά την παρέλευση της οποίας μπορεί να κινηθεί η διαδικασία του αυτόφωρου σε περίπτωση μη καταβολής του από τον εργοδότη.
Με αποφάσεις του ο Άρειος Πάγος (40/2002, 286/2013) έχει κρίνει, ότι η ημερομηνία 30 Απριλίου αποτελεί δήλη ημέρα, είναι δε το απώτερο χρονικό σημείο καταβολής του δώρου, οπότε μετά την παρέλευση και μόνο της ημερομηνίας αυτής, μπορούν να επέλθουν οι παραπάνω συνέπειες.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου