Για
το θέμα αυτό, αν δηλαδή ισχύει η άδεια
μητρότητας για την εργαζόμενη, στην
περίπτωση που το παιδί γεννηθεί
νεκρό ή πεθάνει λίγο μετά τον τοκετό,
έχουν κατά καιρούς εκφραστεί διαφορετικές
απόψεις.
Η άποψη του Υπουργείου Εργασίας Η άποψη του Υπουργείο Εργασίας είναι ότι, ο θάνατος του παιδιού (2008/1985 και 703/1987 έγγραφα) έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της προστασίας μητρότητας, με το σκεπτικό ότι προστατεύονται οι εργαζόμενες μητέρες που έχουν υποχρεώσεις προς τα παιδιά τους.
Εάν το παιδί γεννηθεί νεκρό, η μητέρα έχει λάβει το προ του τοκετού τμήμα αδείας μητρότητας (κυοφορίας), αλλά μετά τον τοκετό δεν δικαιούται να λάβει την άδεια λοχείας, (9 εβδομάδες) αλλά μπορεί να λείψει από την εργασία της λόγω ασθένειας σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
Το ίδιο ισχύει και όταν το παιδί πεθάνει κατά τη διάρκεια της άδειας λοχείας, με το σκεπτικό ότι αφού η άδεια μητρότητας δεν χορηγείται μόνο για να επανέλθει ο οργανισμός της μητέρας στη φυσική του κατάσταση, αλλά και για την αντιμετώπιση των φροντίδων που απαιτούνται για την ανατροφή του παιδιού.
Συνεπώς, όταν δεν υπάρχει παιδί, η διάρκεια του μετά τον τοκετό τμήματος της άδεια μητρότητας θα εξαρτηθεί από το χρόνο που απαιτείται για την επαναφορά του οργανισμού της μητέρας στη φυσική του κατάσταση και μόνο. Αυτό, φυσικά, το κρίνει ο αρμόδιος γιατρός.
Η άποψη εργατολόγωνΑντίθετη με την άποψη του Υπουργείου Εργασίας, έχουν γνωστοί εργατολόγοι – καθηγητές (Ντάσιος «Εργατικό Δικονομικό Δίκαιο» εκδ. 5η, σελ. 563 - Γκούτος «Εργατικό Δίκαιο» σελ. 36 κ.α.) θεωρώντας ότι η άδεια μητρότητας σκοπό έχει κατά κύριο λόγο στην ανάκαμψη του οργανισμού από την ταλαιπωρία και τον κλονισμό, λόγω της εγκυμοσύνης και δευτερευόντως στο να εξασφαλίσει στην εργαζόμενη επί πλέον χρόνο για την φροντίδα του νεογνού.
Έτσι θεωρούν ότι δεν πρέπει να μεταβάλλεται η άδεια μητρότητας στην περίπτωση που το παιδί γεννηθεί νεκρό ή πεθάνει λίγο μετά τη γέννα, αφού οι διατάξεις που αναφέρονται στην προστασία μητρότητας, αναφέρουν ως προϋπόθεση για την προστασία, την ύπαρξη τοκετού και όχι το εάν είναι εν ζωή ή όχι το παιδί και η άδεια χορηγείται με την προσκόμιση βεβαίωσης γιατρού για την πιθανή ημερομηνία τοκετού.
ΝομολογίαΟ Άρειος Πάγος με την αριθ. 1362/2009 απόφασή του, αποφαίνεται ότι η απόλυση μητέρας απαγορεύεται για χρονικό διάστημα ενός έτους (σήμερα 18 μήνες) μετά τον τοκετό, έστω και αν το έμβρυο γεννηθεί νεκρό.
Το Ν.Σ.Κ. με την αριθ. 194/2005 γνωμοδότηση της Ολομέλειας, αποφαίνεται ότι η προστασία εξακολουθεί να υφίσταται, ανεξάρτητα από την ύπαρξη νεκρού ή ζωντανού παιδιού.
Ο συνήγορος του πολίτη και το ΙΚΑ για το θέμα Ασφαλισμένες στο ΙΚΑ διαμαρτυρήθηκαν στον Συνήγορο του Πολίτη διότι απορρίφθηκε αίτημά τους για χορήγηση επιδομάτων μητρότητας είτε λόγω πρόωρου τοκετού είτε λόγω θανάτου του νεογνού.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, απευθύνθηκε με έγγραφό του προς τον Διοικητή του ΙΚΑ, τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το Νομικό Σύμβουλο του κράτους.
Το ΙΚΑ στη συνέχεια εξέδωσε εγκύκλιο, με την οποία διευκρίνισε ότι η καταβολή των επιδομάτων κυοφορίας-λοχείας, πρέπει να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ύπαρξη του πραγματικού γεγονότος του τοκετού και να μην εξαρτάται από τη χρονική διάρκεια της εγκυμοσύνης, ούτε και από τη γέννηση του ζωντανού ή μη εμβρύου ή την επιβίωση του νεογνού μετά τη γέννησή του.
Η άποψη του Υπουργείου Εργασίας Η άποψη του Υπουργείο Εργασίας είναι ότι, ο θάνατος του παιδιού (2008/1985 και 703/1987 έγγραφα) έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της προστασίας μητρότητας, με το σκεπτικό ότι προστατεύονται οι εργαζόμενες μητέρες που έχουν υποχρεώσεις προς τα παιδιά τους.
Εάν το παιδί γεννηθεί νεκρό, η μητέρα έχει λάβει το προ του τοκετού τμήμα αδείας μητρότητας (κυοφορίας), αλλά μετά τον τοκετό δεν δικαιούται να λάβει την άδεια λοχείας, (9 εβδομάδες) αλλά μπορεί να λείψει από την εργασία της λόγω ασθένειας σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
Το ίδιο ισχύει και όταν το παιδί πεθάνει κατά τη διάρκεια της άδειας λοχείας, με το σκεπτικό ότι αφού η άδεια μητρότητας δεν χορηγείται μόνο για να επανέλθει ο οργανισμός της μητέρας στη φυσική του κατάσταση, αλλά και για την αντιμετώπιση των φροντίδων που απαιτούνται για την ανατροφή του παιδιού.
Συνεπώς, όταν δεν υπάρχει παιδί, η διάρκεια του μετά τον τοκετό τμήματος της άδεια μητρότητας θα εξαρτηθεί από το χρόνο που απαιτείται για την επαναφορά του οργανισμού της μητέρας στη φυσική του κατάσταση και μόνο. Αυτό, φυσικά, το κρίνει ο αρμόδιος γιατρός.
Η άποψη εργατολόγωνΑντίθετη με την άποψη του Υπουργείου Εργασίας, έχουν γνωστοί εργατολόγοι – καθηγητές (Ντάσιος «Εργατικό Δικονομικό Δίκαιο» εκδ. 5η, σελ. 563 - Γκούτος «Εργατικό Δίκαιο» σελ. 36 κ.α.) θεωρώντας ότι η άδεια μητρότητας σκοπό έχει κατά κύριο λόγο στην ανάκαμψη του οργανισμού από την ταλαιπωρία και τον κλονισμό, λόγω της εγκυμοσύνης και δευτερευόντως στο να εξασφαλίσει στην εργαζόμενη επί πλέον χρόνο για την φροντίδα του νεογνού.
Έτσι θεωρούν ότι δεν πρέπει να μεταβάλλεται η άδεια μητρότητας στην περίπτωση που το παιδί γεννηθεί νεκρό ή πεθάνει λίγο μετά τη γέννα, αφού οι διατάξεις που αναφέρονται στην προστασία μητρότητας, αναφέρουν ως προϋπόθεση για την προστασία, την ύπαρξη τοκετού και όχι το εάν είναι εν ζωή ή όχι το παιδί και η άδεια χορηγείται με την προσκόμιση βεβαίωσης γιατρού για την πιθανή ημερομηνία τοκετού.
ΝομολογίαΟ Άρειος Πάγος με την αριθ. 1362/2009 απόφασή του, αποφαίνεται ότι η απόλυση μητέρας απαγορεύεται για χρονικό διάστημα ενός έτους (σήμερα 18 μήνες) μετά τον τοκετό, έστω και αν το έμβρυο γεννηθεί νεκρό.
Το Ν.Σ.Κ. με την αριθ. 194/2005 γνωμοδότηση της Ολομέλειας, αποφαίνεται ότι η προστασία εξακολουθεί να υφίσταται, ανεξάρτητα από την ύπαρξη νεκρού ή ζωντανού παιδιού.
Ο συνήγορος του πολίτη και το ΙΚΑ για το θέμα Ασφαλισμένες στο ΙΚΑ διαμαρτυρήθηκαν στον Συνήγορο του Πολίτη διότι απορρίφθηκε αίτημά τους για χορήγηση επιδομάτων μητρότητας είτε λόγω πρόωρου τοκετού είτε λόγω θανάτου του νεογνού.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, απευθύνθηκε με έγγραφό του προς τον Διοικητή του ΙΚΑ, τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το Νομικό Σύμβουλο του κράτους.
Το ΙΚΑ στη συνέχεια εξέδωσε εγκύκλιο, με την οποία διευκρίνισε ότι η καταβολή των επιδομάτων κυοφορίας-λοχείας, πρέπει να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ύπαρξη του πραγματικού γεγονότος του τοκετού και να μην εξαρτάται από τη χρονική διάρκεια της εγκυμοσύνης, ούτε και από τη γέννηση του ζωντανού ή μη εμβρύου ή την επιβίωση του νεογνού μετά τη γέννησή του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου